Εύθραστοι

Όταν πεθαίνει ένας φίλος γίνεσαι χάλια. Όταν πεθαίνει ένας δάσκαλος νιώθεις εκείνο το κομμάτι σου να φεύγει. Όταν πεθαίνει ένας γνωστός, ένας άγνωστος, ένας άνθρωπος σου, ένας άνθρωπος νέος που δεν πρόλαβε όσα του άξιζαν παραλύεις μπροστά στο τελεσίδικο του θανάτου. Για λίγο, μετά ξεχνάς μέχρι τον επόμενο θάνατο. Το ίδιο μούδιασμα.

Είμαστε ατελείς, είμαστε περαστικοί, είμαστε βουβοί, έχουμε ξεχάσει συνειδητά να μιλάμε για όσα μας βασανίζουν, όσα μολύνουν τις μικρές χαρές μας και τα καταπίνουμε. Κι αυτά με τη σειρά τους έρχονται και μας αρρωσταίνουν, μας γερνάνε και μας πεθαίνουν. Τόσο τρωτοί και εύθραστοι, ώστε ένας μικροσεισμός μέσα ή δίπλα μας, μας σπαραλιάζει.

Μιλήστε, συγχωρέστε, φιλάτε πολύ και δίνετε πολύ τα πολλά σας στους ανθρώπους. Τώρα, σήμερα.

Πόσο νωρίς μας άφησες…

Πως να του πεις πως έφυγες νωρίς,

πώς να του πεις πως σταμάτησε το δικό μας οξυγόνο,

πως να του πεις πως θες να ησυχάσεις,

πως να του πεις πως πρόκειται για ένα κακό αστείο

πως να του πεις πως η θλίψη έχει χρώμα.

Λεμεσός, Ιανουάριος 2018

Κeep walking Johnny

Πηγαίνω στο πατρικό μου να πάρω κάτι χαρτιά. Και στο τραπέζι πετυχαίνω προπολεμικό ενθύμιο, το ανοίγω φυσικά από περιέργεια και βλέπω φωτογραφία του νεαρού πατέρα μου. Προπολεμική άδεια οδήγησης στην Αμμόχωστο.

– Είδες νιάτα, μου λέει ερχόμενος από την κουζίνα.

-Παπά, έτσι σε θυμούμαι όταν ήμουν μικρή.

-Πάλι καλά, μου λέει χαμογελώντας. Κάτσε να σου βάλω ένα ουίσκι. Ότι πρέπει για το κρύο.

-Βιάζομαι παπά μου, δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω την κουβέντα μου και μου βάζει λίγο.

-Στην υγειά μας κόρη μου.

-Γειά μας Γιάννη μου, του λέω, στα όμορφα χρόνια τότε και τώρα.

– Έτσι κόρη μου. Κάθε εποχή με την ομορφκιά της.

Έφυγα με την φωτoγραφία του τριαντάχρονου τότε και το χαμόγελο του ογδοντάχρονου τώρα πατέρα μου.

Keep walking Johnny  μου.

Της λύπης

Μείναμε στο σκοτάδι.

Φτωχύναμε σήμερα.

Βρέχει ολημερίς.

Υγρή η γη, υγρά τα μάτια μας.

Της λύπης, γιατί λείπεις.

Εσύ κορίτσι φωτεινό διάλεξες τα Φώτα για να σβήσεις.

Θα αιωρείται πάντα το γιατί.

Φτωχύναμε σήμερα.

Πολύ.