Το κύμα

Στάθηκα στα νερά που κολυμπώ, σ΄ ένα εγκώμιο φυσικής ομορφιάς, μια κατάφαση ζωής δίχως πρόσωπα και πόλεις. Ονειρεύτηκα το κύμα που δε ξεβράζει κορμιά και θαλασσόξυλα ναυαγίων, ούτε στοιχειώνει συνειδήσεις. Ονειρεύτηκα τα παράλια του κόσμου όλου σ΄ένα κρεσέντο ομορφιάς. Ονειρεύτηκα ένα παραδείσιο κόσμο μέσα σε μια πρωτόγονη φύση, να κυριαρχεί η γαλήνη, η πραότητα, η απόλαυση των ηδονών. Κλείνω τα μάτια μου σε κάθε ασχήμια και μπαίνω στα παπούτσια του κόσμου τούτου.

13606926_10154185745515590_8803934524191111035_n

 2016

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s