Συντάκτης: marouthki

Ποιοι έρωτες και ποια σονέτα

ποιες μουσικές και θέατρα

ένα γαμήσι αρκεί

κι όλα βρίσκουν τη θέση τους στον κόσμο

ούτε ρομάντζα, ούτε λουλούδια, ούτε δώρα

ένα γαμήσι αρκεί

του στερημένου ανθρώπου τους φόβους

τα όχι και τα μη, τις ανούσιες κουβέντες

ένα γαμήσι αρκεί

ω αιδοίο μοσχομύριστο

σε προσκυνώ, σε δέομαι

παραδίδομαι στο θαύμα σου

να σκύψω να σε φιλήσω

με ευλάβεια

χωρίς

α-ι-δ-ώ

Την βρήκαν κάτω απ’τη μουριά.

Ανάμεσα στις φυλλωσιές μια μυρωδιά βαριά.

Σκόρπια μούρα σαν νυφικό στεφάνι

γύρω από ένα κρανίο θρυμματισμένο,

το αίμα είχε βάψει το λευκό φουστάνι.

Και η καρδιά της βρισκόταν μέσα σ’εκείνο το γράμμα,

που κρατούσε σφικτά στα δάχτυλα.

Κάθε βράδυ μπούκωνα τις λέξεις σου

κι έπειτα άνοιγα το ψυγείο

έτρωγα το μπαγιάτικο φαγητό

έπινα μονορούφι μια παγωμένη μπύρα

λαχταρούσα τα γλυκά του κουταλιού

και με γεμάτο στομάχι ξάπλωνα στο κρεβάτι

δήθεν να κοιμηθώ.

Δεν ήθελα να παραδεκτώ

πόσο σε πεινούσα.

Tις πιο μεγάλες μας στιγμές,

τις ζήσαμε στα πιο μικρά σπίτια.