Απ’ τις στάχτες

Μέσα απ’ τις στάχτες μιας ζωής,
-που ήταν και λίγο θάνατος-
που δεν σ’ αφήνουν ούτε ν’ αναπνεύσεις
στου κόσμου την ερημιά
διψάς την καλοσύνη
αλλάζεις ρούχα, ανθρώπους, βλέμματα ξυπόλυτη στα κίτρινα ηλιοτρόπια
ξεγυμνώνεσαι στον πιο στενό εχθρό σου.

Σχολιάστε