Πάει ο παλιός ο πόνος;
Κάθε φορά που πονάω λίγο θυμάμαι εμένα παιδί.
Χαρούμενο, γελαστό, σκανδαλιάρικο.
Ο πόνος τότε μετατρεπόταν σε παιγνίδι.
Ο πόνος τώρα- μεγάλο παιδί πια- ένα άλλο παιγνίδι.
Εγωιστικό, πονηρό, ψυχοφθόρο παιγνίδι.
Πεθαίνει ο παλιός ο πόνος όπως εκείνο το σκανδαλιάρικο παιδί;
Έρχεται ο νέος, φωλιάζει στον παλιό κι αυγατίζει.
Ο πόνος φυτρώνει, μαραίνεται, επανέρχεται.
Δεν πάει ποτέ ο παλιός ο πόνος.
Αλλάζει μόνο όψη.
Και πονάει.
ΙΔΕΕΣ. ΚΡΙΤΙΚΗ. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.
Πολιτισμικά, ταξιδιωτικά, κοινωνικά, ιστορικά, γαστρονομικά και γλυκά θέματα σε μία αλλιώτικη ιστοσελίδα!
a.k.a. kouzinovia - a greek word describing a female person who lives in the kitchen. Always.
nine-twenty-five
"...but whoso did receive of them / And taste, to him the gushing of the wave / Far far away did seem to mourn and rave / On alien shores; and if his fellow spake, / His voice was thin, as voices from the grave; / And deep-asleep he seem’d, yet all awake, / And music in his ears his beating heart did make." (Lord Alfred Tennyson, "The Lotos-Eaters")
Ένας πυροσβέστης του διαστήματος
Look into our mirrors...You will see the most amazing things...
Διατρέχουμε τον κίνδυνο να μας πάρουν στα σοβαρά, κάτι που είναι η αρχή του τέλους. — Ζαν Κοκτώ —
Σημειώσεις ενός μεταφραστή για τα έργα του Thomas Pynchon
It's not over
Αντιμετώπισε την πραγματικότητα
Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο
Περιοδικό Φύλλο Επιλεγμένης Λογοτεχνίας
3 Ευχές και Καταϊδρωμένες
Ένα ιστολόγιο για το μικρό διήγημα
marouthki 