Υπομονή

Από μωρό άκουγα τη λέξη υπομονή, καθώς η μάνα με ταχτάριζε όταν σφάδαζα από τους κολικούς, το ίδιο όταν πεινούσα, «σώπα μικρό μου μέχρι να ψηθεί το φαγητό». Έπειτα μ’ έβαζε στο πάρκο- εκείνο το τειχισμένο με δίχτυ στρώμα- έπαιζα με τις ώρες ή ξάπλωνα ανάσκελα κοιτώντας το ταβάνι μέχρι να με θυμηθεί η μάνα μου, που έτρεχε μια στη δουλειά, μια στον μπακάλη, μια στο γιατρό να δει το μαυρισμένο της μάτι ή το σπασμένο της χέρι. Όταν αργότερα περπάτησα κάναμε βόλτες στο πάρκο της γειτονιάς, με τα δέντρα και τους θάμνους. Έπεφτα απ΄την κούνια μια, δυό και τρεις φορές και έκλαιγα πολύ, μα εκείνη μου’ λεγε «θα περάσει μωρό μου».  Η πρώτη λέξη που είπα ήταν Υπομονή, η πρώτη που έμαθα να γράφω, και όλοι με θαύμαζαν για τις λέξεις που γνώριζα μόλις στα τέσσερά μου. Στα δεκατέσσερα άρχισα να σωπαίνω, όταν οι συμμαθητές μου με φώναζαν «χοντρή, χοντρομπαλού φάε κι άλλο γιαουρτλού». Έκανα υπομονή μέχρι να’ ρθουν οι γιορτές και οι καλοκαιρινές διακοπές για να βρεθώ στο νησί με τον παππού και τους ψαράδες, που υπομονετικά έβγαζαν απ’ τα δίχτυα την ψαριά τους. Αυτοί αργότερα τραβούσαν μέχρι τη στεριά τις βρεγμένες μάνες με τα παιδιά τους- τυχεροί όσοι φορούσαν τα σωσίβια-, άλλοι πάλι δεν πρόλαβαν να δουν στεριά και «υπομονή όλα θ΄αλλάξουν για σας στην καινούργια γη», έλεγαν οι χωριανοί, μα οι άνθρωποι πεινούσαν και πονούσαν γιατί δεν είχαν άλλη υπομονή. Εγώ μεγαλώσα και τώρα τρέχω πια πολύ ακούγοντας μουσική στ’ ακουστικά μου,· η Annie Lenox τραγουδάει I saved the word today, δυο αγόρια περπατάνε ανέμελα στο δρόμο κρατώνας χέρια και κοιτιούνται τρυφερά, κι εγώ υπομονετικά περιμένω τους ανθρώπους να τηρούν τις υποσχέσεις τους, «δεν ήτανε ληστής», «πατέρα που ήσουν τόσα χρόνια», «όχι άλλα ψυχοφάρμακα μητέρα», «μην με χτυπάς άλλο αγάπη μου, πονάω, αιμορραγώ, πεθαίνω», κι όλοι λένε «ήταν η κακιά η ώρα, τι τραγικό συμβάν, ήταν καλό παιδί».  Μα κάνω υπομονή για εκείνα τα συγγνώμη που ήρθαν ή δεν ήρθαν ποτέ ή ίσως- λέω ίσως- θα’ ρθουν μάνα, πατέρα, αδελφή, άντρα, φίλε, και κάθομαι στο πάρκο με υπομονή κοιτώντας τα πουλιά στον ουρανό ελεύθερα να φτερουγίζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s