Γέρος;

Κάθε βράδυ η ίδια ιεροτελεστία: φορούσε τις πυτζάμες του, έπλενε τα δόντια του μηχανικά, κοιτούσε στον καθρέφτη τις άσπρες τρίχες των μαλλιών του και στεκόταν σιωπηλός μπροστά στο είδωλό του για πέντε λεπτά. Τότε περνούσαν από μπροστά του σαν ταινία, όλες εκείνες οι στιγμές μιας περασμένης ζωής χωρίς κενά, χωρίς φόβο, χωρίς ατελείωτες ιστορίες.

Κάθε βράδυ νιώθει γέρος. Μόνο η μνήμη του δεν γερνάει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s