Χύτρα ταχύτητας

«Πριν από τη χρήση της χύτρας ταχύτητας βεβαιωθείτε ότι η ελαστική, στεγανωτική φλάντζα γύρω από το καπάκι δεν είναι φθαρμένη ή σχισμένη και ο αγωγός εξαέρωσης είναι καθαρός από υπολείμματα τροφής. Βεβαιωθείτε, ότι το καπάκι είναι ερμητικά κλειστό πριν τοποθετήσετε τη χύτρα στη φωτιά. Εάν διαφεύγει ατμός γύρω από το καπάκι ή τις χειρολαβές, σβήστε αμέσως τη φωτιά, αφήστε τη χύτρα να κρυώσει, ελευθερώστε όλο τον ατμό που περιέχει ανοίγοντας τον ρυθμιστή πίεσης, αφαιρέστε το καπάκι και ξεπλύνετέ το με νερό. Αν η πίεση μέσα στη χύτρα ταχύτητας αυξάνεται συνεχώς χωρίς να εκτονώνεται μέσω του ρυθμιστή πίεσης ή της βαλβίδας υπερπίεσης, τότε σε μια τέτοια περίπτωση υπάρχει άμεσος κίνδυνος έκρηξης και σοβαρού τραυματισμού, γι’ αυτό η χύτρα θα πρέπει να απομακρύνεται αμέσως από τη φωτιά». Μετά απ΄ όλο αυτό το λογύδριο του πωλητή θυμάμαι σε ρώτησα, αν είσαι βέβαιη πως χρειαζόμαστε ένα τέτοιο σκεύος. Με κοίταξες θυμωμένη, έτοιμη να εκραγείς.

Σφάδαζες πεσμένη ανάσκελα στο πάτωμα της κουζίνας.  Ανάμεσα σε αρακά και καρότα, κομμάτια μετάλλου και  ανθρώπινης σάρκας. Μύριζε καμένο. Παντού καπνός και σκόνη. Στους τοίχους κολλημένο φαγητό και το καπάκι της χύτρας είχε σημαδέψει το ταβάνι. «Αγάπη μου, τι βουητό είναι αυτό που ακούγεται; Μην είναι καμιά βόμβα της Αλ Κάιντα στην κατσαρόλα σου; Θες να με ανατινάξεις λοιπόν;» σε πείραζα  κοιτώντας σε έξω από το παράθυρο της κουζίνας, όταν αποφάσισα επιτέλους να κλαδέψω τις τριανταφυλλιές εκείνο το ανοιξιάτικο Σάββατο. «Έλα ρε Βασίλη! Κόψε τις αηδίες. Μια χαρά νόστιμο γίνεται το φαγητό εδώ μέσα. Ξέρω πως δεν ήθελες να την αγοράσουμε. Είναι όμως φοβερή. Ψήνει γρήγορα το φαγητό και διατηρεί τα συστατικά και τις βιταμίνες του». Γελούσα με όσα έλεγες και συ ανέβαζες θερμοκρασία. Σε τσιγκλούσα στο καθετί και τσιμπούσες πάντα. Κι εγώ συνέχιζα το τροπάριό μου μέχρι να εκραγείς. Μπούμ! Ένας εκκωφαντικός ήχος ακούστηκε ξαφνικά, σαν να έπεσε βόμβα. Μπήκα αλαφιασμένος μέσα. Το πρόσωπό σου είχε τραυματιστεί βαριά, δεν ξεχώριζες πια μάτια, μύτη, αυτιά. Αίματα και καμένη σάρκα σκέπαζε το μαροκινό κεραμικό της κουζίνας. Ασβέστης από τους τοίχους είχε απλωθεί παντού. Σκέπασε όλο σου το κορμί που σπαρταρούσε σαν ψάρι έξω από το νερό. Κάπως έτσι φανταζόμουν το μετά από μια τρομοκρατική επίθεση ή μια μάχη σε πόλεμο. Σε κοιτάω ανήμπορος, δεν μπορώ να σε πλησιάσω, έχω παγώσει με το ψαλίδι κλαδέματος στο χέρι.  

Έχουν περάσει έξι μήνες και βάλε απ΄ αυτό το ηλίθιο όνειρο κι ακόμα τρομάζω κάθε φορά που σε κοιτάω να μαγειρεύεις στην χύτρα ταχύτητας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s