Τα πράγματά σου

Συναντηθήκαμε στο ίδιο καφέ που γνωριστήκαμε.

Ήτανε μήνας Αύγουστος και η υγρασία ένα με το πετσί μας.

Μου επέστρεψε το φλυντζάνι μου, ένα δίσκο βινυλίου και όσα ρούχα δικά μου είχε στην ντουλάπα του.

Όλα με τάξη μέσα στην χάρτινη σακούλα.

Του επέστρεψα όλες τις επιστολές του κι εκείνη την καρφίτσα με τ΄όνομά μου.

Όλα τυλιγμένα στο μωβ φουλάρι που μου χάρισε.

Απομακρυνθήκαμε χωρίς αντίο, χωρίς δάκρυα.

Τώρα πια δεν έχω τίποτα δικό του.

Μόνο ο τηλεφωνητής μου είναι γεμάτος με μηνύματα.

«Σου πήρα τσιγάρα απ’το περίπτερο. Δεν θα αργήσω απόψε απ’ τη δουλειά».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s