Τυχερή

Τα βλέπω να ξυπνούν και να κοιμούνται, να φοράνε τη σχολική στολή, τις αθλητικές τους φόρμες και τα καλά τους ρούχα. Τα βλέπω να διαβάζουν στο γραφείο και να παίζουν στην πίσω αυλή. Τα βλέπω να σκάνε στα γέλια με αστεία, που δεν βρίσκω καθόλου αστεία και να κλαίνε για ανούσιους κι ανύπαρκτους λόγους (στα δικά μου μάτια). Τα βλέπω να τσακώνονται και να ζηλεύει ο ένας τον άλλον, γιατί «αυτός έχει την μπάλα κι αυτή  φοράει κοντομάνικα, κι εκείνος έχει καινούργιο ποδήλατο κι εκείνη μεγαλύτερο δωμάτιο». Τα βλέπω στο γήπεδο να τρέχουν, στο θέατρο και σε αίθουσες συναυλιών να παίζουν, να ιδρώνουν και να ιδρώνω κι εγώ μαζί τους. Τα βλέπω τις μικρές ώρες να ψιθυρίζουν τους εφιάλτες τους και να ψήνονται στον πυρετό. Τα βλέπω να μεγαλώνουν, να κλειδώνουν και να κλειδώνονται, ν΄αλλάζει η φωνή και το σώμα τους. Τα βλέπω να φεύγουν, ν΄ανοίγουν τα φτερά τους, να ξενιτεύονται και να ξαναγυρνάνε. Τα βλέπω να ερωτεύονται, να πληγώνουν και να πληγώνονται. Να ζουν την αγάπη και τον πόνο της απώλειάς της. Να γίνονται λύκοι ή να κρύβονται απ΄αυτούς.

Τα βλέπω και νιώθω τυχερή. Και ταυτόχρονα τώρα βλέπω, πως έκλεινα τα μάτια μου χρόνια για τον ψημένο μου εγωισμό, για τις δικές μου επιθυμίες, για τον φόβο μου. Δεν έβλεπα πόσο τυχερή είμαι για την μητρότητα που φόρεσα από επιλογή ή από ανάγκη ή γιατί η τύχη σε διαλέγει κι όχι εσύ αυτήν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s