Παλιός ή νέος πόνος;

Πάει ο παλιός ο πόνος;

Κάθε φορά που πονάω λίγο θυμάμαι εμένα παιδί.

Χαρούμενο, γελαστό, σκανδαλιάρικο.

Ο πόνος τότε μετατρεπόταν σε παιγνίδι.

Ο πόνος τώρα- μεγάλο παιδί πια- ένα άλλο παιγνίδι.

Εγωιστικό, πονηρό, ψυχοφθόρο παιγνίδι.

Πεθαίνει ο παλιός ο πόνος όπως εκείνο το σκανδαλιάρικο παιδί;

Έρχεται ο νέος, φωλιάζει στον παλιό κι αυγατίζει.

Ο πόνος φυτρώνει, μαραίνεται, επανέρχεται.

Δεν πάει ποτέ ο παλιός ο πόνος.

Αλλάζει μόνο όψη.

Και πονάει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s