Ριζιμιά

Βαθιά ριζωμένη και όρθια,

έκλεισες αθόρυβα χωρίς να κοιτάξεις πίσω.

Χωρίς αποχαιρετισμούς, τίτλους τέλους  κι αντίο.

Στέκεσαι μόνη, δεν είσαι έρημη.

Όλοι κοιτάνε το κόκκινο που φοράς σαν φυλακτό

και το πράσινο που σ’ αγκαλιάζει.

 

Στέκεσαι όρθια χωρίς καμιά απουσία και λύπη.

Όλοι σε καμαρώνουν με θαυμαστικά κι επιφωνήματα.

Χωρίς ίσως και γιατί.

Όταν θα ρθει η ώρα,

θ’ ανοίξεις.

Άφοβα και λυτρωτικά.

Όμοδος, Κύπρος Σεπτέμβριος 2016

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s