Ποιο τέλος;

Άνθρωποι, ιστορίες, μουσικές, έρωτες που τελειώνουν. Και ο θάνατος, ο αμείλικτος  συνοδοιπόρος σου. Και υπάρχουν οι στιγμές εκείνες, που χωρίς καμιά ντροπή θες να δώσεις μια γερή μπουνιά στα μούτρα του θανάτου, ενός μυστήριου τύπου που μετακομίζει σ΄αυτούς που μένουν ζωντανοί και θρηνούν. Άγνωστο πόσο κρατάει ο θρήνος.

Και υπάρχουν οι στιγμές, που εύχεσαι χρόνια πολλά κι όμορφα και μπλα μπλα μπλα και συνειδητοποιείς, ότι αυτό που μετρά δεν είναι η μακροζωία.  Τι να την κάνεις την μακροζωία αν στο μεταξύ δεν ζούσες; Για όσο, αλλά ζούσες όπως εσύ διάλεξες να ζήσεις. Και φοβάσαι για το τέλος  φανερά ή κρυφά. Ποιο τέλος; Πέρασες καλά όσο ζούσες; Αυτό μετρά. Ζωή σ΄αυτούς που ζουν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s